24.07.2010 Cumartesi başlayan Kaçkarlar 3 aktivitesi 31.07.2010 itibari ile sona erdi.
Geride çok güzel anılar kaldı. Rüya gibi geçti desem abartmış olmam.
Çok güzel bir hava yakaladık, Cumartesi hariç hava her gün güneşli idi.
7 günün her birinde ayrı ayrı yayla ve dağlara konuk olduk.
Gözlerimiz ne yeşile doydu, nede dağların heybetini seyretmeye.
Kulaklarımız doymadı tulumun sesine, muhabbetin tadına
Dilimiz yöresel yemeklerin lezzetine , kekik kokulu Kaçkarların suyunun tadına hiç doymadı.
Hele Pokut yaylasında geçirdiğimiz geceyi hiç unutmayacağım.
Herkes keşke biraz daha zaman olsaydı dedi.
Yöre insanın değimi ile bir sikinti olmadı. Sikinti yok lafı da bizim parolamız oldu.
Merak edenler için yaşadıklarımızı gün gün not ettik.
24 Temmuz Cumartesi.
Havaalanında buluşmasının ardından otobüsle gelen arkadaşlarımızı da Pazardan aldıktan sonra 17:00 Suları Fırtına deresi kenarında ki pansiyonumuza varmıştık. Yolda bavulu karışan Burcu 1 saat gecikmeli olarak arkamızdan geldi. Neyse ki tanıdıklar devreye girerek sorunu hemen çözmüşlerdi.
Yerleşme çevreyi tanıma yemek ve sohbet faslının ardından ertesi gün 08:00 da uyanmak üzere ilk gecemizi geçirmek üzere odalarımıza çekildik.
25. Temmuz Pazar.
Bu gün rotamız Çad köyü ve Polovit Şelalesi ziyareti. Eğer yetişebilirsek programda birde yöresel festival var.
Kahvaltının ardından yürüyüşümüz başladı. Önce taş köprü ye oradan seyir tepesine, oradan da Çad köyüne vardık. Dönüş yolunda Ayça talihsiz bir şekilde ayağını burktu .Grupta ki 2 dr muz Burcu ve Fatma gerekli bütün müdahaleleri yaptılar. Ancak ayağında ki şiş bir süre yürümesinin sakıncalı olacağını gösteriyordu. O yüzden yürüyüşleri katılamadı bol bol yedi içti, kitap okudu okey ve tavla oynadı. Çoğunlukla da Mucip'i yendi.
Şelalede Mucip ve Yaşam şelaleye girerek günün elamanı oldular. Hemen hemen her akşam tulum çaldı horon oynandı şarkılar söylendi. O nedenle tekrar olmaması için akşamları anlatmayacağım.
26. Temmuz Pazartesi.
Hedefimiz Verçenik yaylası.
Bu gün 2 gün dağda kalıp trans yapacak 8 arkadaşımızı kamp yerlerine kadar birlikte yürüyeceğiz.
Transcılar heyecanlı . Ferah , Mustafa, Fatma, Hakan, Ebru , Seher ,Savaş ve Çoban Ahmet . Sabah son hazırlıklarını yaptılar. Savaş, Ebru Ferah Seher in ilk trans deneyimleri olacak. O yüzden çantaları fazla ağır. Gümrük memuru olarak hemen kaçak malzemeleri çıkardım
Yürüyüşümüz 11:00 suları başladı. 14:00 suları kamp yerine varmıştık. Kapı göllerde ki manzara karşısında kimse geri dönmek istemedi.
Transcılarla vedalaşarak onları, Verçenik göllerinin serin suları, Zirvelerin ihtişamı ,doğa ananın muhteşem sessizliği içinde bırakarak dönüş yoluna geçtik.
Klasik Kaçkar havası yapacağını yaptı güneş varken ortalık birden bulutlandı kısa bir süre dolu ve yağmur sefası yaptık.
27. Temmuz Salı.
Hedefimiz Çermeşk yaylası.
Rehberimiz Mucip önce biz arkada düştük yollara. Dere tepe düz gittik az gitmedik epey bir yürüdük. Buralarda şaka gibi ama her yaylanın üzerinde bir göl onun üzerinde de bir zirve var. Su taşımaya gerek yok. Susayınca bir derede eğilip suyumuzu içtik. Göl görünce dayanamayan Yaşam Eralp Cenk kendilerini çığlıklar atarak serin sulara bıraktılar. Ben nedense her seferinde havlumu pansiyonda unuttum
Yolda Kanal B den bir yönetmen hanıma ve kameraman arkadaşa rastladık. 1 yıl sürecek Karadeniz belgeselinin Hemşin ayağından görüntü alıyorlardı.
Yöre ve proje hakkında yol boyu epey sohbet ettik.
28. Temmuz Çarşamba
Hedefimiz Tatoz gölleri
Bu gün kampçılarla buluşacağız , 2 gün dağda neler yaptılar merak ediyoruz.
Parkur oldukça uzun ama çok keyifli. Bir grup zirveye kadar durmayacağımıza yemin ederek kampçıların yanına kadar mola vermeden yürüdük. Diğer grup 1 saat sonra yanımıza vardı. Kampçıların hepsi neşeli idi. Tilki , dolu mehtap göl anılarını dinledik. Ayrıca onlar bize detaylandıracaklar.
29 Temmuz Perşembe
Bu gün programda Gito yaylası var. Dün ki yürüyüşten sonra acep dinlensek mi diye iç geçirenler var. 3 kişi içlerinde ki sese uyarak kalıyorlar. Diğerleri dayanamayıp yollara düşüyor. Bende Gül ve Feyzayı alarak Kalenin yolunu tutuyorum. Burayı seyredenler bilir Yüzüklerin Efendisindeki Minas-tirith şehrine benziyor. Görmeyenler çok şey kaçırdı Kalenin 2 tarafı vadi ve her 2 tarafından da dereler akıyor. Tepeler yüksek zirve ve ormanlarla çevrili. Yörede ki kaleler Varoş Kale, Zil Kale, Cihar Kale ve Pazar Kız Kaleleri hem yörenin, hem de Bayburt'a ulaşan önemli bir ortaçağ kervan yolu üzerinde güvenliği sağlıyorlarmış. Tahminen 14-15 yüzyıldan kalmalar. Bölgede ki 3 kale birbirleri ile haberleşiyorlarmış. Biri Pazarda Kız kale biz onu göremedik. Diğeri Çamlı Hemşinden sonra KALE-İ ZİR (ZİLKALE) diğeri de KALE-İ BALA (YUKARI KALE)
Manzara harika hemen hemen bulutlarla aynı seviyedeyiz.
Akşam yine tulum var bu akşam şarkı türkü faslı diğer akşamlarda daha hareketli. 2 grup olduk karşılıklı türkü yarıştırıyoruz. Mucip - Veysel bizden Diğer tarafta Çoban , Ahmet var
Havasından mıdır suyundan mı ne kadar yorgun olursanız olun ne kadar alkol alırsanız alın ve ne kadar uyursanız uyuyun ertesi gün dinç kalkıyorsunuz. Buda şaka gibi.
30 Temmuz Pazar
Muhteşem final başlıyor. Hedefimiz Amlakit yaylasından Pokuta geçmek.
Uzun bir araç yolculuğundan sonra 11:30 suları Amlakite varıyoruz. Rakım 2250. Önümüzde ki vadide Çam ormanları başlıyor. Hedefimiz tam karşıda ormanın ortasında görünen Pokut yaylası . Yürüyüş parkurumuz orman içi. Buralara aşık olmamak elde değil. Yörede neden bu kadar çok sevda kokan şarkı türkü var şimdi anlıyorum.
Eski bir kervan yolundan yürüyoruz. Patika boyunca taş döşenmiş. Bu yolun Ermenilerden kaldığı söyleniyor. Yemek molasını eski bir köyde veriyoruz. Yayla evleri tek tip , ve ustaların elinde çıkmış. Pervazlar kapılar her yer işleme. 200 yıllık olduğunu öğrenince iyice şaşırıyoruz. Bu mimari kimden kalmış bilmiyorum, eğer biz yaptıysak bu ustalarımız nerelerde ? Karadenizli Müteahhitler anlaşılan buraları hiç görmemiş.
14 km ve 4.5 saatlik bir yürüyüşten sonra nihayet Pokuta varıyoruz. Buraları anlatmak o kadar kolay değil. Baktıkça olmaz böyle güzellik diyor dönüp tekrar tekrar bakıyorum.
Alın kağıdı kalemi elinize, bir yağlıboya tablo yapın , şurada yayla olsun , kenarı ormanlarla dolsun, tam karşıda Kaçkarların zirveleri olsun, yaylada her renk çiçek olsun , hemen altımızda vadi olsun ve içi bulutla dolsun. Bulutlar bazen yükselsin bazen alçalsın. Tam bir de şuraya çeşme koyun. Soğuk bir su aksın. Çiçekler yemyeşil çimenlerin içinde bitsin. Yürüme yolu çimenlerin arasında bir adım genişliğinde toprak olsun.
Yaylada ki evlerimizde hepsi bir örnek işlemeli ahşap olsun. Küçük tahta terasları ve tahta masalar olsun. Etrafta küçük kuşlar şarkı söylesin.
İste burası orası.
Pansiyonu bir aile işletiyor. Çok misafirperverler. Yediğimiz yemek tek kelime ile mükemmel. Mısır ekmeği , turşu kavurması ,süzme yoğurt , sebze çorbası , mıhlama, etli dolma , pilav, kremada fırınlanmış patates. Kullanılan malzemeler un pirinç hariç kendileri yapıyorlar. Ekmek kuzinede pişiyor, inek ağılda sağılıp süt tereyağı kaymak oluyor.
Enfes yemekten sonra sohbet faslı başlıyor. Hava kararınca Kaçkarların ardından mehtap doğuyor. Söylediklerine göre çok şanslıyız mehtaplı gece sayısı çok azmış . Türkü faslı başlıyor. Mucip Çoban Ahmet Veysel yöresel türküler söylüyor bizde dilimiz döndüğünce eşlik ediyoruz.
Yaylanın diğer ucundan türkülere karşılık geliyor. Bir grup yüzünü göremediğimiz Hemşinli kızların korosu ile türkü yarıştırma faslına giriyoruz.
Uzun süre süren bu keyifli atışmadan sonra hep birlikte uzakta yanan ateşin başına gidip yüzlerini görüyoruz. Yaylada kalan Hemşinlilerle tanışıyoruz. Türküler bir süre ateş başında devam ediyor horon oynanıyor. Her şey o kadar güzel ki sevgi kardeşlik doğa hep birlikte yan yana horon tepiyor. Bir Hemşinli amca durup durup o kadar içten varol Pokut diye bağırıyor ki buraları ne kadar sevdiği belli oluyor. Her bağırışında tüylerim diken diken oluyor.
Bu gün tüm gördüklerimi, duyduklarım, yaşadıklarım beni çok etkiledi. Doğanın bize bahşettiklerini gördüm , insan olmanın aslında ne büyük bir erdem olduğuna tanık oldum. Şehirde aslında zincirlere vurulmuş yaşadığımızı bir kez daha hatırladım.
Ne diyeyim bende varol pokut varol kaçkar diyorum başka ne denebilir ki.
Ekibe teşekkür ediyorum, hepiniz muhteşemdiniz. Sizlerle Kaçkarlarda 1 hafta geçirmek benim için çok keyifli idi. Hepinizi Seviyorum.
Hemşinli dostlarımız Mucip, Veysel , Çoban Ahmete sonsuz teşekkürler. Onların sayesinde gezdik gördük yaşadık. Ellerinden gelen her şeyi yaptılar.
Veysel bekar 29 yaşında güzel bir kardeşimiz İstanbul lu kızlara duyurulur Veysele takılıyordum bak bu Hakanı ben yetiştirdim 1 numara yaptım .
Veyselden yöresel şive ile cevap Yılmaz abii ben 2 numaramı olacağum
Mucip görünüşü heybetli içi dünya güzeli bir arkadaşımız.
Çoban Ahmet dağlardan o kadar keyif alıyor ki her halinden belli.
Umarım seneye Kaçkarlar-4 aktivitesinde buluşuruz.
Yılmaz Ece
Katılımcılar
Mustafa Yıldız
Fatma Yıldız
Tülay Koçboğa
Ferah Erdemir
Seher Bilinmiş
Ebru karayel
Burcu Koçay
Yaşam Bingöl
Gül Bilginoğlu
Cenk Güven
Ayça Açar
Başak Gürsoy
Eralp Gürsoy
Derya Macit
Savaş İşgören
Kenan Çakmak
Feyza Yaralı
Reyhan Çevik
Hakan Çimen
Yılmaz Ece
![]()
