Trekist Sıra Dışı Etkinlikler Grubu

Günaydın arkadaşlar
Hafta sonu  keyifli bir kayak aktivitesi gerçekleştirerken , Zigana'dan çığ düşmesi sonucu ölen 10 doğa sever insanı duyunca bir o kadar da üzüldük.
Hayatını kaybeden arkadaşlara rahmet, yakınlarına sabır dilerim. Beyaz ölüm, onları belki de en keyifli anlarında birinde yakaladı. O çok sevdikleri doğa ananın kucağında öldüler, geride kim bilir ne anılar bırakarak. Ani sıcak artışlarının sıkça yaşandığı günümüzde Doğa Anayı ziyaret ederken daha dikkatli daha tedbirli olmamız gerektiğini bu talihsiz olay bir kez daha hatırlattı.. Ani sıcaklık değişimi Uludağ'da da yaşandı . Pazar sabah kalktığımda bütün buzların aniden erimeye başladığını gördüm. Sıcaklık sabaha karşı en az 10 derece birden artmıştı...

Cumartesi saat 02:00 suları otelimize vardık. Bu  kez kaymayı deneyecektim . Daha önce bir türlü fırsat olmadı. Katılımcı 27 arkadaştan çoğunun kayakçı olduğun düşünüyordum ancak sohbet etmeye başlayınca , epey bir kısmının benim gibi ilk kez deneyeceğini öğrendim ve içim biraz rahatladı. Diğer sporlardan biliyorum acemlik her sporda zordur ama bir o kadar da keyiflidir. Naz yaparsınız ilgi beklersiniz, bazen de kapris tabi ki .

Cumartesi sabah bizim eğitim ekibinde 5 kişi olmak üzere ilk deneyime hazırdık. Önce malzemeyi kullanmayı daha sonrada dengeyi çalışmaya başladık. Öğle yemeği molası verdiğimizde moralim son derece bozuktu.  Kanyonda mağarada dalışta nehirde , iyi işler yapan bir ekibin üyesi olan ben kayakta duvara toslamıştım. Kar sapanı denen hareket benim kabusum olmuştu. Yemekten sonra bu kez gerçek bir piste çıkacaktık. Teleferiği kullanarak ,  kayak pistine ulaştık. Yukarısı tipi , sis bir yandan, dik bir yamaç,   ve tabi ki Yusuf abi yanımızda. O zaten hiç terk etmedi. Dedim anam ben nereye düştüm . buradan aşağımı ineceğiz siye sordum Ayşe H. Bilge'ye evet dedi.  Yusuf abi kolumda Ayşe yanımda olmak üzere ilk denemelere başladık. Ayşe benden daha iyi ama oda tam çözememiş olayı. 10 dakika kayaklarla cebelleşmenin sonucu bu işin bize göre olmadığına karar verip tipiye karşı mücadele ederek kendimizi teleferiğe zor attık.  Attık ama burada bizi bir sürpriz bekliyordu. Teleferiğe binip sıcak otele doğru koşturmaya çalışırken görevli hoop teleferiğe kayak malzemesi ile binmek yassak dedi. ee dedik ne yapacağız ? Ya kayacaksınız yada elinize alıp yürüyeceksiniz dedi. Şaka gibi değil mi ? Şaka değil adam almadı bizi. Mecbur sırtımızda kayaklar piste yürümeye başladık. Gelen son sürat yanımızdan geçiyor. Pist yürümekle bitmiyor sis ve tipi de bi yandan. Ayşe ile bakıştık dedik bu böyle olmayacak düşe kalka da olsa takalım kayakları . Uzun deneme ve düşmelerden sonra yanımdan geçen bir hocanın da yardımı ile kar sapanı senen mereti azda olsa çözünce çok mutlu oldum . Yusuf ağabeyi çok güldürdük ama son 500 mt kala olayın püf noktasını anladım. Tabii telefonda bir bilim adamından  yardım almadım da değil. Usta kayakçı İbrahim'i arayarak verdiği direktifleri aynen uyguladım.

Uzun lafın kısası her sporda olduğu gibi bunda da üzerine gidildiğinde insanın başaramayacağı şey yok.

Keyifli bir yemeğin, ve kar üzerine masa atarak güzel bir sohbetin  ardından odalarımıza çekildik. Pazar günüde çalışmalar devam etti. Bir sonraki aktivitede umarım kar sapanında kurtulup normal kaymayı öğrenirim.

Katılan bütün arkadaşlara , aktivite de emeği geçen Hüseyin'e çok teşekkürler. Gençler gelecek vaat ediyor. Eminim bir süre sonra usta olacaklar.

Yine keyifli aktivitelerde buluşmak üzere. eylemlerimiz devam edecek.

 Sevgiler saygılar

Yılmaz Ece

Basından

Haftanın Elemanı