16.03.2008 Melen Rafting Faaliyet Raporu

Herkese merhabalar.

Ve nihayet aylardır beklediğimiz o gün geldi.
Malum ben biraz uzun bir yoldan geliyorum.Cumartesi akşamı iş çıkışı yola koyulup, kendimi İstanbula attım.Pazar sabahı da erkenden kalkıp doğruca Tepe Natulius'un önüne geldim.Kaç aydır bu günü bekliyordum.Melen'de Rafting. O heyecan, adrenalin, eğlence.Doğrusu çocuklar gibi şendim.Otobüs geldiğinde gördümki herkes benim gibi heyecanlı.Sabahın o erken saatlerine rağmen herkes ne kadar dinç ve zinde.Neyse.
Gelecek olan herkes geldikten sonra yola çıktık.Yoldan da diğerlerini toplaya toplaya bir otobüs dolusu heyecanlı insan olarakşen şakrak bir halde vurduk kendimizi Düzce yoluna.

İlk hedef Düzce'ye bağlı Dokuzdeğirmen köyü.Özgür rafting ve personeli bizi orada bekliyor.
Yolda verdiğimiz 20 dakikalık çay molasından sonra yolumuza devam edip Dokuzdeğirmen köyüne vardık.Dokuzdeğirmen ismi bildiğim kadarı ile köyde bulunan değirmenlerden geliyor.Hasan abi liderliğindeki treking ekibi bu noktada bizden ayrılarak yola koyuldular.Malum yolları uzun (17 Km) bir an önce yola çıksalar iyi olur.
Özgür raftingin tesislerinde yapılan soyunma giyinme işleminden sonra alınan eğitim ile hazırlıklarımız tamamlamış oldu.Aramızda ilk kez rafting yapacak arkadaşlarımız olduğu gibi daha önceden birkaç defa yapmış olanlarda var.Aslında bugün burada yapacağımız rafting bizim için eğitim amaçlı.Bundan sonra kendi botlarımız ile yapacağımız raftingler öncesi, yeni başlayanlar profesyoneller eşliğinde ilk deneyimlerini yaşasın,daha önceden yapmış olanlarda raftingi iyice öğrenip, bundan sonraki raftinglerde diğerlerine rehberlik etsin diye düzenlendi.
Başlangıç noktasında yapılan dağıtımdan sonra botları kapıp merak, korku ve hayecan dolu bir şekilde çayın kenarına geldik.Karlar hızlı eridiği için su seviyesi oldukça yükselmiş vede su çok hızlı akmakta idi.Doğrusu geçen sene yaptığımız raftingden daha sert geçeceği daha başındanbelli olmuştu.

Biz (Ben,Yılmaz,İbrahim Abi,Atok Hoca,Erdal ve Orkun) rehberimizden rehberlik eğitimi alacağımız için aynı botta olmuştuk.Ama malum rafting bayanlarsız olmaz.Bu yüzden yanımıza Funda ve Zeynep'ide alarak 8 kişilik bir takım olarak 2 nci sıradan suya botumuzu indirdik.Bu seneki rafingimize 5 botta toplam yaklaşık 40 kişi iştirak etti.Böylesine güzel bir günde bu kadar kalabalık bir ekiple rafting yapmak gerçektek unutulmaz bir anıydı.
Botlarımızı suya indirdikten sonra hemen eğitimimize başladık. Parkur 12 km ve sadece 1,5 saat sürüyor bu yüzden zaman bizim için çok değerli.Rehberimiz bize öncelikle kürek çekme ve botu yönlendirme ile ilgili bazı ayrıntıları anlatmaya başladı.Aynı anda kürek çekmenin önemi, komutların ne anlama geldiği, botu düzgün bir hatta götürmenin yöntemleri gibi.Ardından komutların ne zaman verilmesi ve hangi şartlarda hangi komutun uyugulanması gerektiğini öğrendik.
Bir yandan rehberimizden dersimizi dinlerken bir yandan da karşımıza çıkan engelleri aşmaya çalışıyorduk.Doğrusu Melen de yaşadığımız en büyük engel ağaç dalları idi.Ağaçlık bir bölgeye geldiğimizde rehberimiz bize "herkes botun içine" diye komutunu veriyor,
bizde minimum yükseklik oluşturacak şekilde siper alıyorduk.Açıkçası bu konuda en başarılı kişi Orkun oldu.
O kadar az yükseklik oluşturuyorduki sanki kaybolup gidiyordu, görünmez oluyordu.
Yaptığımız tüm bu askercilik oyununa rağmen dallar sırtımıza vede kaskımıza çarparak bizi oldukça zor durumlara sokuyordu.Ama tabiki buda bir eğitimdi.Ve çıkarılan ders kaskların ne kadar değerli olduğu idi.

Dallardan kurtulduğumuz anlarda ise eğitimimize devam ediyorduk.Bu arada yaşanan küçük bir karışıklık anında kendimi bir anda suyun içinde buluverdim.Ve daha ben ne olduğu anlayamadan bot beni kaya ile arasına sıkıştırdı.Zor bir andı ama böylesine zor anlara alışık olan ben (bkz.Filyos Rafting)
sakinliğimide koruyarak yeniden kendimi botun üstüne attım.Aslında yaşanan karışıklık ta az sonra başlayacak Preveze deniz savaşının ilk safhasıydı.Tüm rafting boyunca botlar birbiri ile ve tabiki bizim ile savaş pozisyonu almış bir şekilde su atma ve diğer botu ittirme şekilde şavaşlarını sürdürdüler.Bizim yapmış olduğumuz tüm uyarı, rica vede tehtidlere (Yılmaz birilerini çıkışta sıkıştırmakla tehtid etsede ya bulamadığından yada affediciliğinden hiçbirşey yapmadı.)rağmende bu savaşı sürdürdüler.Oysa bizim derdimiz savaşmak değil eğitim almaktı.
Raftingimizin ilerleyen dakikalarda rehberimiz bize botu yönlerdirmekle ilgili ayrıntıları anlatırken diğer botlar resim çektirme, hep beraber yapışık ikizlerhatta üçüzler pozisyonunda rapide girme gibi eğlenceler ile günlerini gün ediyorlardı.Bu esnada botun yönetimine geçen Orkun yapmış olduğu darbeyle yetinmeyerek daha ilk dakikada rehberimizi sürgüne gönderdi.Zavallı adam Orkun'a botu nasıl idareedeceğini anlatmaya çalışırken kendini bir anda suyun içinde buluverdi. Orkun'u bu başarısından dolayı bir kez daha tebrik ediyor ve haftanın elemanı seçilmesini teklif ediyorum.

Almış olduğumuz tüm bu eğitimlerden sonra sıra suya düşen birini sudan çıkarma eğitimine gelmişti.İşte bu noktada rehber Orkun'dan intikamını fazlasıyla aldı. Konu mankeni olarak suyu atıp atıp çıkartarak hem bize gerekli eğitimi vermiş hemde Orkun'a adam öyle atılmaz böyle atılırı göstermiş oldu.Sırası ile herkes birbirini suya atıp çıkardıktan ve bu konudaki püf noktarı öğrendikten sonra eğitimimizin vede raftingimizin sonuna gelmiş olduk.
Varış noktamız olan Beyler köyünün önünde yapmış olduğumuz küçük ama ilginç şovun (Ama ne yazıkki kimse fark etmedi) eğlencesi ile kıyıya çıktık.Burda üstümüzü değiştirdikten vede yorgunluğumuzu attıktan sonra yemeğe oturduk.Doğrusu Özgür rafting çok güzel bir tesis vede ortam hazırlamış kendilerini tebrik ederim.
Yemeğimizi yedikten ve de çaylarımızı içtikten sonra kısa bir treking'e çıkmaya karar verdik.Çünkü yolu uzun ve zorlu olan Hasan abi liderliğindeki treking ekibivarış noktasına daha varamamıştı.Bizde onları beklemektense biraz gezinelim diyerek yola koyulduk.Çayın karadeniz yönüne yapmış olduğumuz bu yürüyüş sırasındayapmış olduğumuz raftingi değerlendirip, bundan sonraki planlarımızı tartıştık.
Bu esnada kendini aydınlık ortamda biraz rahatsız hissetmiş olan mağara adamı Erdal çok parlak bir fikir olarak bizi gece rafting yapmaya ikna etmeye çalışıyordu.
Bahanesini de ilginçti "gündüz çok kolay oluyor, olaya biraz atraksiyon katalım" tabiki bu plan pek tutacak gibi değildi.

Tesise dönüşümüzden kısa bir süre sonra treking ekibi yorgun ve bitap halde varış noktasına vardılar.Yolları gerçekten çok uzun vede zorlu idi.
Bu zorlu parkuru geçtikleri için kendileri bir kez daha tebrik etmek isterim.Anlattıklarına göre çok yorulmuşlar ama bir okadarda mutlu olmuşlardı. Böylesine güzel bir havada böylesine güzel bir ortamda yürümek insanı m

utlu etmezse hiçbirşey mutlu etmez zaten.
Herkes toplandıktan vede Özgür rafting personeline teşekkürlerini sunduktan sonra dönüşe geçildi.Doğrusu otobüsümüzde çok rahattı bu yüzden yolun uzunluğu gözümüzü hiç korkutmamıştı.İzmit civarında verdiğimiz 20 dakikalık "Otantik kıl çadırda çay" molasından sonra saat 20:30 civarında İstanbul'a vardık.
Sırası geleni duraklarında bırakarak yolumuza ettiğimiz bu esnada ayrılmak gerçekten çok zordu.Bütün gün beraber bu kadar eğlendikten sonra insan keşke bitmeseydi diyor.
Otobüsümüz Tepe Natulius'un önünde, bizide bıraktıktan sonra Avrupa yakasına doğru yoluna devam ederek bizlerden uzaklaşırken. 5 nci geleneksel Melen raftingi güzel anılar vede büyük kazanımlar ile böylelikle sona ermiş oldu.

Katılan herkese çok çok teşekkür etmek istiyorum.Sizinle birlikte olmak çok güzeldi. En yakın zamanda tekrar görüşmek üzere.