Herkese selam,
14-18 Mayıs Likya aktivitesi raporunu aşağıda bulabilirsiniz. Aktivitede emeği geçen herkese tekrar teşekkürler.
14 Mayıs 2010 Cuma
Yola çıkıyoruz, işte beklenen gezi. Kalabalığız, tanıdıklar, yeni tanıştıklarımız, heyecanlı bir kalabalık. Nefis börekler geliyor, işte diyorum bu kadar yol ancak ev yapımı nevalelerle çekilir.
Derken o müthiş film :) adeta nutkumuz tutularak, Jim carey'i izlemeye başlıyoruz. tövbe tövbe.
15 Mayıs 2010 Cumartesi
Yolda uyuduğum için çok detay yok, ilk hatırladığım Karaman Kocapınar mevkiinde kahvaltı molası veriyoruz ve Kelebekler vadisine doğru yol alıyoruz.
Yolda uzun uzun verdiğimiz molalar ve savaş çıkmasına karşı stoklanan bisküvi, çerez, çikolata vb
Ve yürüyüş başlayacak ama tabi önce selvi altında yemek ve yola koyuluyoruz.
Gerçekten bir internet efsanesine dönüşecek olan, 'Please Clean Drop' tabelası. Patikaya başlıyoruz, enfes bir yokuş.
Saat 3 gibi, Kabak koyuna varıyoruz, cennet bir köşe , Olive Garden.Ayaklarımız tuzlu suya değiyor.
Olive Garden manzarası herkesi iki votka bir tekila atmış hale getiriyor. Çadırlar kurulup, bungalowlara yerleşiliyor. Güzel bir trek ile koya inilip günün yorgunluğu atılıyor. Olive Garden'a koydan çıkmak da ayrı bir trek oluyor :)
Akşam levrek-bira kaymaklı kadayıf oluyor. Artık herkes birbirine ısındı, likya kardeşliği kurulmuş durumda
Akşamki yemek muhabbeti ve Yüksel Abi'nin akvaryumdan korkup yataktan kendini atma hikayesi ile müthiş finali yapıyoruz.
16 Mayıs 2010 Pazar
Sabah mis gibi kapalı, puslu, güneşsiz bir güne uyanıyoruz. Sayı tam, akşam kendini kaptırıp denizlere açılan , kurda kuşa yem olan yok. Nasıl olsa yürürken yakacağız, kahvaltıya kendimizi kaptırıyoruz. Kahve yakıp arıları uzakta tutmayı burada öğreniyoruz.
EKip hemen Bursa yarma şefteli misali 2ye ayrılıyor, denize gidecekler ve kahvaltı sonrası manzara tadını çıkaracaklar olarak.
12 gibi buluşup yollara, şelaleye doğru yola çıkıyoruz. kısa bir yürüyüş ve 2 eğitim zaiyatı ile şelaleye varıp, çil yavrusu gibi dağılıyoruz, öğle yemeği ve eksik 2 kişinin ekibe katılması sonrası asıl yürüyüş rotamıza koyuluyoruz. Deniz seviyesinden yükseklere yolculuk başlıyor.
2 ileri 1 geri gidip asıl patikayı bulduktan sonra, tırmanış başlıyor, nefis manzara eşliğinde. Manzara, yükseklere çıktıkça güzelleşiyor ama bakmaya çoğunluğun hali kalmıyor. 585 rakımda mola veriyoruz, manzaranın tadını çıkarıp, akmayan yalağı sevgiyle selamlıyoruz.Rotamızda başka Likyasever arkadaşlarla yollarımız kesişiyor, bir anda sohbet muhabbet moduna geçiyoruz. kalk düdüğü ötene kadar.
Alunca'ya Bayram'ın yerine vardığımızda bizi soğuk ayran karşılıyor, çardak- platform-çekirdek çitleme öncesi, çadırların önünde bir erik rakısı ve az votka partisi veriyoruz, kendimize geliyoruz.
Yediburunda sis yavaş yavaş tüm manzarayı ele geçiriyor.
Akşam yemeğinden sonra çöken yorgunluk bir grup arkadaşı engellemiyor, asker uğurlamasına gidip köy meydanında davul eşliğinde kurtlarımızı döküyoruz, günü bitiriyoruz.
17 Mayıs 2010 Pazartesi
Alunca, Yediburun'da güne erken başlıyoruz. 10 gibi yola koyuluyoruz.
Rotamız, Bel /Belceğiz üzerinden Gavurağılına varmak. Yediburun manzarasının tadını çıkarıp, fotoğraflar çekildikten sonra, köy marketi kalkındırma projesi kapsamında, dondurma ve meyvesularına saldırıyoruz.
Arabanın giremedeği taşlık yolda ,arabadan inip Gey, Belceğiz ayrımında öğle yemeği molası veriyoruz. Kuş sütünün eksik olduğu öğle yemeğini müteakip, 1 ekip araba ile Karadereye denize, 1 ekip, Gavurağılına doğru yola çıkyoruz. Bugünkü Rota iniş olacak , bir orman patikası ve sonrası iniş başlıyor. Manzara yine muhteşem, madem inecektik, neden çıktık varoluş sorularıyla yola devam ediyoruz. 8 km kadar iniş rotasını tamamlarken, yolda Serap, helal olsun sana dökülen kanlarımızın hepsi diyerek, Likyalılar ile kan kardeş oluyor. Kan kaybından olsa gerek, Serap ile Doğa son 1 km'yi koşarak bitiriyorlar, şaşkın bakışlarımız arasında. Buluşma noktasına varıyoruz, bir rekor kırmış olabilriz saat 16:30 gibi rotayı tamamlamışız. Bir süre deniz ekibini bekliyoruz, çekmeyen telefonlar yüzünden, diğer ekibi bulmaya bir öncü birlik gönderiyoruz. Öğreniyoruz ki deniz ekibi kayalıklarda baya bi hırpalanmış, toplam hasar trek ekibininkinden fazla. Buluşma sonrası Pataraya doğru otobüs ile yolculuk ve medeniyete kavuşuyoruz. Pansiyonlar çok şirin , güveç tam bir efsane. Gece için nevale alışverişi yemekten hemen sonra başlıyor, gerekli şarap ve çekirdek tedariği yapıldıktan sonra, sohbet , muhabbet, şarkı ,türkü, şiir ve nefis bir uyku.
18 Mayıs 2010 Salı
Sabah Patarada uyanıyoruz, tatile devam edecekler, kalacaklar , otele dönecekler herkes kahvaltı sonrası yavaş yavaş kendi yoluna devam ediyor. Patara, zamanında büyük bir liman kenti olduğu için antik kent arkeolojik anlamda zengin görünüyor. Bir grup burayı gezerken,biz başka bir grup sahilin tadını çıkarıyoruz. 1 gibi yola çıkacağız, yol öncesi tam bir sağanak bastırıyor, bir anda her yer ve dışarda olan herkes sırılsıklam. Yağmur sonrası nefis toprak kokusu bizi yolcu ediyor ve dönüş yolculuğu başlıyor, yol uzun. Boşalan otobüste tam anlamıyla yayıla yayıla 3 film izliyoruz arka arkaya. Yemek molası tam bir ziyafet, bir anda kendimizi kaybediyor ve yemeklere saldırıyoruz, sonra yola devam.
Yolda bir anda olmazsa olmaz transit inek geçişi, bekliyoruz tabi geçmeleri için.
Tam nasıl oldu da bütün yol öten o takometreden ceza yemedeik derken, Polis çeviriyor, takometre basım yapamadığı için yırtıyoruz.
Tatil bitiyor, her zamanki gibi doğaya kendimizi teslim ettiğimiz bu tatil kendimizi çok iyi hissetmemizi sağlıyor.
Burcu Kılıçkaya |
